Μετάβαση στο περιεχόμενο

Φιλίππο ντελλα Βάλλε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Φιλίππο ντελλα Βάλλε
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Filippo della Valle (Ιταλικά)
Γέννηση26  Δεκεμβρίου 1698[1]
Φλωρεντία[2]
Θάνατος29  Απριλίου 1768[3][2][1]
Ρώμη[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταγλύπτης[2][4]
χαράκτης[2][4]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Φιλίππο ντελλα Βάλλε (ιταλ. Filippo della Valle, 26 Δεκεμβρίου 169829 Απριλίου 1768) ήταν Ιταλός γλύπτης του ύστερου μπαρόκ και του πρώιμου νεοκλασικισμού, ο οποίος εργάσθηκε κυρίως στη Ρώμη.

Χαμηλό ανάγλυφο του Ευαγγελισμού από τον καλλιτέχνη στον Ναό του Αγίου Ιγνατίου στη Ρώμη

Γεννήθηκε στη φλωρεντία και μαθήτευσε εκεί αρχικώς στον Τζοβάννι Μπαττίστα Φοτζίνι με «συμμαθητή» τον Τζοβάννι Μπαττίστα Μαΐνι. Κατόπιν ο Φιλίππο μετεγκαταστάθηκε στη Ρώμη προκειμένου να συνεργασθεί με τον Καμίλλο Ρουσκόνι. Το 1725 ο ντελλα Βάλλε κέρδισε έναν διαγωνισμό της Ακαδημίας του Αγίου Λουκά μαζί με τον Πιέτρο Μπράτσι και αργότερα έγινε ο διευθυντής (ιταλ. Principe) της ομάδας αυτής. Στη Ρώμη οι ντελλα Βάλλε και Μπράτσι εργάσθηκαν στη Φοντάνα ντι Τρέβι, πάνω στο σχέδιο του αρχιτέκτονα Νικόλα Σάλβι, με τον ντελλα Βάλλε να ολοκληρώνει σε αυτή τα αλληγορικά αγάλματα της Υγιείας και της Αφθονίας.

Ως το αριστούργημα του ντελλα Βάλλε θεωρείται ωστόσο το ανάγλυφο του «Ευαγγελισμού», έργο του 1750, για τον Ναό του Αγίου Ιγνατίου στη Ρώμη, ένα πολύ πιο συγκρατημένο και αβαθές ανάγλυφο από εκείνο του Μπερναρντίνο Καμέττι με το ίδιο θέμα το 1729, που σήμερα βρίσκεται στη Βασιλική της Σουπέργκα. Το πρώτο ανάγλυφο φανερώνει μια νεοκλασική επιρροή, που αρχίζει να επηρεάζει τη ρωμαϊκή γλυπτική του ύστερου μπαρόκ. Αυτή η επιρροή απομακρύνει το γλυπτό από τη θεατρικότητα προς μία πιο ψύχραιμη πραγμάτευση του θέματος. Μια ακόμα αντίθεση υφίσταται με το ανάγλυφο του Πιέρ Λε Γκρο ο νεότερος «Ο Άγιος Αλοΰσιος Γκοντσάγκα εν δόξη» (1698), που στέκει απέναντι από τον «Ευαγγελισμό» του ντελλα Βάλλε στον Sant'Ignazio.[5]

Το 1750 ο ντελλα Βάλλε ολοκλήρωσε ένα ταφικό μνημείο για τον αποθανόντα Μανουέλ Περέιρα ντε Σαμπάιου, τον Πορτογάλο πρέσβυ στην Αγία Έδρα, στον Ναό του Αγίου Αντωνίου των Πορτογάλων στη Ρώμη. Επίσης ολοκλήρωσε το άγαλμα της Εγκρατείας (1734) στο Παρεκκλήσιο Κορσίνι στον Άγιο Ιωάννη του Λατερανού. Το άγαλμα αυτό θυμίζει το πρωτοπόρο πρώιμο μπαρόκ αλλά και με ήρεμη κλασικότητα έργο του Φρανσουά Ντυκενουά «Αγία Σωσάννη». Στο Παρεκκλήσιο Κορσίνι ο ντελλα Βάλλε, εργαζόμενος μαζί με τον Μαΐνι, δείχνει την επίδραση του Φλωρεντινού Μασσιμιλιάνο Σολντάνι Μπέντσι. Στο ύφος των έργων του, ο ντελλα Βάλλε ευθυγραμμίζεται με την ανερχόμενη ομάδα των Γάλλων γλυπτών στη Ρώμη, όπως με τον Ρενέ-Μισέλ Σλοτζ. Ολοκλήρωσε επίσης το μνημείο για τον Πάπα Ιννοκέντιο ΙΒ΄ (1746) και μια «Αγία Τερέζα της Άβιλα» (1754) για τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.

Ο καλλιτέχνης απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 69 ετών.


  1. 1 2 «Valle, Filippo della» 13  Δεκεμβρίου 2017.
  2. 1 2 3 4 5 «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) Oxford University Press. 2006. B00188053. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  3. (Ολλανδικά) RKDartists. 343962. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
  4. 1 2 (Ολλανδικά) RKDartists. 343962. Ανακτήθηκε στις 12  Δεκεμβρίου 2025.
  5. Boucher, σελ. 170
  • Bruce Boucher (επιμ.): Italian Baroque Sculpture, Thames & Hudson, σειρά World of Art, 1998, σσ. 169, 208-209