Ντράζεν Πέτροβιτς
| Προσωπικά στοιχεία | |
|---|---|
| Πλ. Όνομα | Ντράζεν Πέτροβιτς |
| Προσωνύμιο | Μότσαρτ, Γιος του διαβόλου |
| Εθνικότητα | Κροατική |
| Γέννηση | 22 Οκτωβρίου 1964 Σίμπενικ, Κροατία, Γιουγκοσλαβία |
| Θάνατος | 7 Ιουνίου 1993 (28 ετών) Ντένκενντορφ, Γερμανία |
| Ύψος | 1,96 μ. |
| Στοιχεία καριέρας | |
| Ντραφτ | 1986 / Γύρος: 3ος / Επιλογή: 60η Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς |
| Αθλ. καριέρα | 1979 - 1993 |
| Θέση | Σούτινγκ γκαρντ |
| Καριέρα σε συλλόγους | |
| 1979 - 1983 | |
| 1984 - 1988 | |
| 1988 - 1989 | |
| 1989 - 1991 | |
| 1991 - 1993 | |
| Εθνικές ομάδες | |
| Ως παίκτης: | |
| 1982 - 1990 | |
| 1992 - 1993 | |
Μετάλλια | |
Ο Ντράζεν Πέτροβιτς (Dražen Petrović, 22 Οκτωβρίου 1964 – 7 Ιουνίου 1993), ήταν Γιουγκοσλάβος και Κροάτης και καλαθοσφαιριστής, ένας από τους κορυφαίους Ευρωπαίους του αθλήματος όλων των εποχών.[1][2][3] Γνωστός και ως «Μότσαρτ του μπάσκετ»,[4] γεννήθηκε στην Κροατία (τότε Γιουγκοσλαβία) και ήταν ένας από τους πρώτους αθλητές της χώρας του αλλά και από την Ευρώπη που κατάφερε να καθιερωθεί στο ΝΒΑ. Το 1991 ψηφίστηκε ανάμεσα στους 50 καλύτερους παίκτες όλων των εποχών της FIBA (πλην NBA) καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση.[5]

Τα πρώτα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένος στο Σίμπενικ, ο Ντράζεν ήταν ο δεύτερος γιος των Jovan "Jole" και Biserka Petrović. Ο μεγάλος του αδελφός, Αλεξάντερ, ήταν ο πρώτος της οικογένειας που ασχολήθηκε με την καλαθοσφαίριση και αυτός έδωσε το έναυσμα στον μικρότερο Ντράζεν να ασχοληθεί με το άθλημα. Ο Ντράζεν σε ηλικία μόλις 12 ετών ήταν μέλος της παιδικής ομάδας της τοπικής KK Šibenka Šibenik. Εκεί ξεδίπλωσε για πρώτη φορά το ταλέντο του, σκοράροντας αρκετά συχνά 50 και 60 πόντους. Στις 29 Δεκεμβρίου 1979, και κατά τη διάρκεια του αγώνα με αντίπαλο την ΟΚΚ Μπέογκραντ, σημείωσε τον πρώτο του πόντο στην πρώτη κατηγορία της Γιουγκοσλαβίας σε ηλικία 15 ετών, 2 μηνών και 7 ημερών μπαίνοντας σαν αλλαγή του Ζόραν Σλάβνιτς.[6] Σε ηλικία 16 ετών έγινε αναπόσπαστο μέλος της ανδρικής ομάδας της Σιμπένκα.[7]
Με το νεαρό Πέτροβιτς αδιαμφισβήτητο σκόρερ της ομάδας, η Σίμπενικ κατάφερε να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Κόρατς δύο φορές (το 1982 και το 1983), χάνοντας όμως και τις δύο φορές από τη Λιμόζ.[8] Το 1983 ο 18χρονος Πέτροβιτς με δύο εύστοχες βολές έδωσε το πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας στην ομάδα του, που νίκησε έτσι την Μπόσνα Σαράγεβο, αλλά η Ομοσπονδία την επόμενη κιόλας ημέρα αφαίρεσε τον τίτλο από την ομάδα του, επικαλούμενη αντικανονική διαιτησία.[9]
Η ευρωπαϊκή καταξίωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αφού υπηρέτησε για ένα χρόνο στο στρατό, ο Πέτροβιτς ακολούθησε τα βήματα του αδελφού του και πήρε μεταγραφή στην Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ το 1984.[9] Μέσα στον πρώτο χρόνο του στην Τσιμπόνα κατάφερε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας και το εθνικό κύπελλο. Επιπλέον, η νίκη με 87–78 - στην οποία ο Πέτροβιτς σημείωσε 39 πόντους - επί της Ρεάλ Μαδρίτης έφερε σε εκείνον και την Τσιμπόνα το πρώτο τους Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών.[7][10] Τα επιτεύγματα αυτά ήταν αρκετά για να κερδίσει τον τίτλο του καλύτερου αθλητή της Γιουγκοσλαβίας.[11] Το δεύτερο ήρθε τον επόμενο χρόνο, καθώς πέτυχε 22 πόντους και η Τσιμπόνα νίκησε τη Ζάλγκιρις Κάουνας με 94–82 σε ένα επεισοδιακό τελικό, στην οποία διέπρεπε ο Άρβιντας Σαμπόνις.[12][13][14] Η ίδια χρονιά έφερε στην Τσιμπόνα άλλο ένα εθνικό κύπελλο, με τον Πέτροβιτς να πετυχαίνει 46 πόντους απέναντι στην παλιά αντίπαλο, Μπόσνα Σαράγεβο. Το 1987 ο παίκτης κατέκτησε το τρίτο ευρωπαϊκό του τρόπαιο: το Κύπελλο Κυπελλούχων απέναντι στη Σκαβολίνι Πέζαρο, όπου σημείωσε 28 πόντους.
Ο μέσος όρος πόντων του Πέτροβιτς κατά τη διάρκεια των τεσσάρων χρόνων που αγωνίστηκε με την Τσιμπόνα, ήταν 37,7 πόντοι στην πρώτη κατηγορία του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος και 33,8 στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με προσωπικά ρεκόρ αυτά των 112 και 62 πόντων. Στις 5 Οκτωβρίου 1985 σε αγώνα του πρωταθλήματος με αντίπαλο τη Ολίμπια Λιουμπλιάνα (158–77) σημείωσε 112 πόντους (67 στο πρώτο ημίχρονο) με 10/20 τρίποντα, 30/40 δίποντα και 22 ελεύθερες βολές.[15][16][17] Ήταν ρεκόρ στην ιστορία του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ ξεπερνώντας τους 99 πόντους του Ραντιβόι Κόρατς από το 1965 αλλά διατηρήθηκε μόνο για πέντε ημέρες.[18][19][20] Η επίδοση είναι η τέταρτη καλύτερη όλων των εποχών στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας (τότε δεύτερη) μετά από αυτές των Ερμάν Κουντέρ, Αριστείδη Μούμογλου και Χρίστου Στυλιανίδη και πέμπτη παγκόσμια.[21][22][23] Ο Πέτροβιτς όμως χρειαζόταν νέες προκλήσεις, τις οποίες η Τσιμπόνα και το γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα δεν μπορούσαν να του προσφέρουν. Κλείνοντας τη σταδιοδρομία του στη Γιουγκοσλαβία είχε σημειώσει 5.113 πόντους σε 197 αγώνες πρωταθλήματος (μ.ο. 26,0 πόντοι) με την αγωνιστική περίοδο 1985–86 να είναι η καλύτερη, όπου ο μέσος όρος πόντων του ήταν 41,4, επίδοση που ήταν το ατομικό του ρεκόρ.[6][24]
Παράλληλα, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, οι Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς είχαν επιλέξει τον νεαρό τότε Πέτροβιτς στον τρίτο γύρο του ντραφτ το 1986. Ωστόσο, εκείνος αποφάσισε να αναβάλλει την αναχώρηση του για τις Η.Π.Α. και έτσι, το 1988, υπέγραψε στη Ρεάλ Μαδρίτης για το αστρονομικό, για τα δεδομένα της εποχής, ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων.
Ρεάλ Μαδρίτης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η περίοδος 1988–89 βρήκε τον Πέτροβιτς να φοράει τα χρώματα ενός μεγάλου ισπανικού συλλόγου, της Ρεάλ Μαδρίτης. Παρά το γεγονός ότι έχασαν το πρωτάθλημα στις λεπτομέρειες, καθώς ηττήθηκαν από την Μπαρτσελόνα στο πέμπτο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς των τελικών, ο Πέτροβιτς βοήθησε τη Ρεάλ να φτάσει στην κατάκτηση του εγχώριου κυπέλλου, υπερισχύοντας των Καταλανών στον τελικό της διοργάνωσης.[7][25] Ακόμη, ο Πέτροβιτς οδήγησε το σύλλογο σε θρίαμβο στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στις 14 Μαρτίου 1989 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας του Πειραιά απέναντι στην ιταλική Γιουβεκαζέρτα Μπάσκετ με 117–113 στην παράταση (κανονική διάρκεια 102–102), επαναλαμβάνοντας την προηγούμενη καλύτερη συγκομιδή πόντων του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (62 πόντοι).[26][27][28] Είχε 14/15 βολές, 12/14 δίποντα και 8/16 τρίποντα σε 45 λεπτά συμμετοχής.[29] Οι δύο ομάδες είχαν αναμετρηθεί και στον Α’ Όμιλο της προημιτελικής φάσης της διοργάνωσης με τους Ισπανούς να επικρατούν στο πρώτο ματς μέσα στην Ιταλία με 95–94 με εξαιρετικό τον Πέτροβιτς (42 πόντοι, 12 ριμπάουντ, 10 ασίστ) και ήρωα της τελευταίας στιγμής τον Φερνάντο Μαρτίν που όχι μόνον πέτυχε 26 πόντους και μάζεψε 13 ριμπάουντ αλλά σημείωσε και το νικητήριο καλάθι στο τέλος χάρη στο οποίο η ομάδα του πήρε την πρώτη θέση.[25] Αυτή ήταν και η πρώτη και τελευταία σεζόν του Γιουγκοσλάβου στην Liga ACB έχοντας μέσο όρο πόντων 28,5 στο πρωτάθλημα, αλλά ακόμη κρατά ένα από τα ρεκόρ ατομικής απόδοσης στο πρωτάθλημα Ισπανίας σε σειρά τελικών σε πόντους (42) και τρίποντα (8).[30]
Παρακινημένος από την πρόκληση και πιεζόμενος από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, οι οποίοι τον είχαν επιλέξει στην 60η θέση του ντραφτ το 1986, ο Πέτροβιτς τελικά έμεινε σταθερός στην απόφαση του και προσπάθησε να εδραιωθεί στο NBA. Έφυγε από την Ισπανία μάλλον απότομα στο τέλος της περιόδου, διέκοψε το συμβόλαιο που είχε με τη Ρεάλ εξαγοράζοντας το υπόλοιπό του αντί 600 χιλιάδων δολλαρίων και ενσωματώθηκε στους Μπλέιζερς για την περίοδο 1989–90.[8][31]
Διεθνής καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η διεθνής καριέρα του Πέτροβιτς ξεκίνησε με την ομάδα των έφηβων της Γιουγκοσλαβίας με την οποία συμμετοχή του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1981, όπου είχε μέσο όρο 32,5 πόντους.[6]
Με την εθνική ομάδα ανδρών έκανε το ντεμπούτο του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1983, σε μία αποτυχημένη παρουσία της ομάδας που κατέλαβε την έβδομη θέση. Ο Πέτροβιτς κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984. Ήδη καθιερωμένος στη βασική πεντάδα είχε μέσο όρο 17,5 πόντους.[32] Παρά την αποτυχία της Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1985, ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με μέσο όρο 25,1 πόντους.[33][34] Στην τρίτη θέση βρέθηκε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1986, που έχει χαραχθεί στη μνήμη των θεατών για το "θρίλερ του τελευταίου λεπτού", στον ημιτελικό με τη νίκη της Σοβιετικής Ένωσης (90–91).[35][26] Ήταν όμως ο πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης και δεύτερος σκόρερ με μέσο όρο 25,2 πόντους πίσω από το Νίκο Γκάλη που είχε 33,7.[36][37][38] Από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987 ο Πέτροβιτς επέστρεψε ξανά με το χάλκινο μετάλλιο, καθώς η Γιουγκοσλαβία ηττήθηκε στον ημιτελικό από τη διοργανώτρια και μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Ελλάδα. Η Πανεπιστημιάδα, που διεξήχθη στο Ζάγκρεμπ το 1987, βρήκαν τη γιουγκοσλαβική ομάδα, με τον Πέτροβιτς στη σύνθεσή της, να κατακτά το χρυσό μετάλλιο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, ο Πέτροβιτς κατέλαβε με τη Γιουγκοσλαβία τη δεύτερη θέση, αφού έχασε για ακόμη μία φόρα από την ισχυρή Σοβιετική Ένωση. Ήταν πρώτος σκόρερ του τελικού με 24 πόντους.[39][40][41]
Μια εξαιρετική περίοδος σε συλλογικές διοργανώσεις για τον Πέτροβιτς, έφτασε στο αποκορύφωμά της με το κατόρθωμά του με την εθνική ομάδα το 1989: στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ, η ανανεωμένη γιουγκοσλαβική ομάδα έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου νίκησε την Ελλάδα. Ήταν ο δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης πίσω πάλι από το Νίκο Γκάλη και αναδείχθηκε ο πολυτιμότερος παίκτης (MVP).[42] Στον τελικό (98–77) ήταν πρώτος σκόρερ με 28 πόντους, ενώ είχε και 12 ασίστ. Το καλοκαίρι ανάμεσα στις δύο πιο απογοητευτικές περιόδους της καριέρας του στο NBA ο Πέτροβιτς, στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής με την επικράτηση επί της Σοβιετικής Ένωσης, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο διοργάνωση του Μπουένος Άιρες.[43][44] Μετά από επτά χρόνια με την εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας, είχε παίξει 135 αγώνες και σκόραρε 2.830 πόντους (21,0 ανά αγώνα), πέμπτος όλων των εποχών σε σύνολο πόντων και πρώτος σε μέσο όρο. Αν συμπεριληφθούν και οι αγώνες με τις μικρότερες εθνικές ομάδες, το σύνολο είναι 3.979 πόντοι, πρώτος όλων των εποχών για τη Γιουγκοσλαβία.[6]
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη συμμετείχε και η, ανεξάρτητη πλέον, Κροατία και ο Πέτροβιτς ήταν ο αρχηγός της κροατικής εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης στο Ολυμπιακό τουρνουά. Χάνοντας μόνο από την Αμερικανική Ντριμ Τιμ, του Μάικλ Τζόρνταν και των άλλων αστέρων, σε παιχνίδια νοκ-άουτ, η δυνατή και εμπνευσμένη κροατική ομάδα κατάφερε να φτάσει στον τελικό - με τις καθοριστικές ελεύθερες βολές που εκτέλεσε ο ίδιος ο Πέτροβιτς στον ημιτελικό με τη, διαλυμένη πια, Σοβιετική Ένωση (αγωνίστηκε με την επωνυμία Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών αποτέλεσμα, αποτέλεσμα 75–74) σημείωσε 35 πόντους. Στο τέλος, η θρυλική ομάδα των Η.Π.Α., αποτελούμενη από αστέρες του NBA, αποδείχθηκε πολύ σκληρή για την Κροατία, αναγκάζοντας τον Πέτροβιτς και τους συμπαίκτες του να γυρίσουν στην πατρίδα τους με το ασημένιο μετάλλιο μετά την ήττα με 117–85. Ο Πέτροβιτς σημείωσε 24 πόντους με το αρχικό του οίστρο να δίνει μικρό προβάδισμα στην ομάδα του με 25–23 στο δεκάλεπτο.[45][46] Ήταν και πάλι πρώτος σκόρερ του τελικού.[40] Με την εθνική ομάδα της Κροατίας αγωνίστηκε σε συνολικά 40 αγώνες και σημείωσε 1.004 πόντους (25,1 ανά αγώνα).[6]
ΝΒΑ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις πολλές δηλώσεις του πριν από την άφιξή του στο Πόρτλαντ, ο Πέτροβιτς εξέφρασε ανησυχία ότι η έλλειψη αγωνιστικού χρόνου είναι το μοναδικό εμπόδιο προς την επιτυχία του στο NBA. Στην πρώτη του, μάλιστα, περίοδο με την ομάδα, οι ανησυχίες του αυτές επιβεβαιώθηκαν. Με τους βασικούς Κλάιντ Ντρέξλερ και Τέρι Πόρτερ να έχουν καθιερωθεί,[47] ο τότε καλύτερος Ευρωπαίος παίκτης της χρονιάς - σύμφωνα με τη La Gazzetta dello Sport - περιορίστηκε σε 12 λεπτά συμμετοχής - λεπτά, τα οποία συγκέντρωνε κυρίως στο τέλος κάθε παιχνιδιού - αφήνοντας του ένα χαμηλό μέσο όρο 7,4 πόντων.[48] Το ξεκίνημα της περιόδου 1990–91 έφερε την πικρή απογοήτευση του Πέτροβιτς σε αποκορύφωση, καθώς ο αγωνιστικός του χρόνος μειώθηκε σε 7 λεπτά. Προς επιμονή του, μετά από 38 παιχνίδια στη σεζόν (στα 20 από τα οποία ο Πέτροβιτς δεν αγωνίστηκε καθόλου), μία ανταλλαγή με τους Ντένβερ Νάγκετς τον έστειλε στους Νιου Τζέρσεϊ Νετς.[8]
Νιου Τζέρσεϊ Νετς
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Στις 23 Ιανουαρίου 1991, έγινε παίκτης των Νιου Τζέρσεϊ Νετς. Ο Πέτροβιτς τώρα ήταν μέλος μιας ομάδας η οποία δεν είχε φτάσει στα πλέι-οφ από το 1986. Ανταποκρίθηκε άμεσα στον αυξημένο αγωνιστικό του χρόνο (20,5 λεπτά ανά παιχνίδι), μετρώντας ένα μέσο όρο 12,6 πόντων ανά παιχνίδι και 43 παιχνίδια με τους Νετς.[49]
Η πρώτη του ολοκληρωμένη περίοδος με την ομάδα του Νιου Τζέρσεϊ ήταν εξαιρετική: χωρίς να χάσει ούτε ένα παιχνίδι, ο Πέτρο, όπως τον αποκαλούσαν,[47] είχε ένα μέσο όρο 20,6 πόντων σε 36,9 λεπτά στο παρκέ, ενώ ήταν και ο κορυφαίος όλων των γκαρντ του NBA σε ποσοστό ευστοχίας εντός πεδιάς (51%).[50] Καθιερώθηκε ως ο ηγέτης της ομάδας και αναδείχθηκε ως ο καλύτερος παίκτης της. Ακόμα σημαντικότερο, η επιτυχία του συνοδεύτηκε και με επιτυχία της ομάδας, καθώς οι Νετς σημείωσαν 14 περισσότερες νίκες από την προηγούμενη περίοδο και κατάφεραν να φτάσουν στα πλέι-οφ. Ο Πέτροβιτς συνέχισε την ανοδική του πορεία, αύξησε το μέσο όρο πόντων του (22,3, 11ος σκόρερ του πρωταθλήματος) την περίοδο 1992–93 και επανέλαβε τα εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας σε σουτ τριών πόντων από την προηγούμενη σεζόν (45%), για να ηγηθεί και πάλι όλων των γκαρντ του πρωταθλήματος σε ποσοστό ευστοχίας στα δίποντα (52%).[39][51] Μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε αγωνιστεί σε 290 παιχνίδια κανονικής περιόδου του NBA και είχε μέσους όρους 15,4 πόντους, 2,3 ριμπάουντ και 2,4 ασίστ σε 26,4 λεπτά συμμετοχής.[52]
Ψηφίστηκε στην τρίτη καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος εκείνη την περίοδο. Ωστόσο, η αποτυχία να λάβει μια επιλογή για το NBA All-Star Game του 1993, απογοήτευσε βαθύτατα τον Πέτροβιτς: ήταν μάλιστα, ο μοναδικός ανάμεσα στους 15 καλύτερους σκόρερ του NBA εκείνη τη σεζόν που δεν κλήθηκε σε αυτό. «Ήταν ο μόνος παίκτης που με κοιτούσε στα μάτια χωρίς να φοβάται», ανέφερε για τον Πέτροβιτς ο Μάικλ Τζόρνταν.[9]
1993: Η φημολογούμενη επιστροφή στην Ευρώπη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τον Φεβρουάριου του 1993 οι Νετς του προσέφεραν ανανέωση με πενταετές συμβόλαιο έναντι 3,1 εκ. δολαρίων, την οποία ο Πέτροβιτς θεωρούσε ως καλή πρόταση. Ομως ο Πέτροβιτς σκεφτόταν και την επιστροφή στην Ευρώπη όπου θα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο με την Ρεάλ Μαδρίτης και τον Παναθηναϊκό να μοιάζουν οι πιο πιθανοί προορισμοί. Μάλιστα η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό έμοιαζε σχεδόν ολοκληρωμένη μετά τη συνέντευξη που έδωσε στον Βασίλη Σκουντή και τον περιοδικό «Τρίποντο». Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες ανέφεραν συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με αποδοχές 6,5 εκατομμύρια δολάρια.[53]
Το τραγικό τέλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το καλοκαίρι του 1993, μετά από την καλύτερη σεζόν του στο NBA και τον αποκλεισμό των Νετς από τον πρώτο γύρο από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς, ο Πέτροβιτς ταξίδεψε στην Πολωνία, όπου η κροατική εθνική ομάδα έπαιζε αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ του 1993, το οποίο έγινε στη Γερμανία. Με αντίπαλο τη Σλοβενία σημείωσε 30 πόντους, σε συνάντηση που έληξε με νίκη των γειτόνων του με 94–90 (6 Ιουνίου).[54] Σκεπτόταν σοβαρά την αποχώρηση του από τους Νετς, απογοητευμένος από την τεταμένη κατάσταση ανάμεσα σε εκείνον και τους, όπως πίστευε, ζηλόφθονες συμπαίκτες του, καθώς επίσης και το γεγονός ότι ο σύλλογος δεν του είχε κάνει ακόμη πρόταση για ανανέωση του συμβολαίου του.[8] Είπε, ακόμη, σε Αμερικανούς δημοσιογράφους ότι η έλλειψη αναγνώρισης στο πρωτάθλημα τον είχε κάνει να σκέφτεται να αφήσει τελείως το NBA και να παίξει μπάσκετ στην Ελλάδα. Μάλιστα, αργότερα φημολογήθηκε ότι ο Πέτροβιτς είχε συμφωνήσει σε όλα με τον Παναθηναϊκό, σύμφωνα με την ιστορία του ιδιοκτήτη του, Παύλου Γιαννακόπουλου, ο οποίος κατ' ισχυρισμόν είχε προσφέρει υπογεγραμμένο συμβόλαιο με κενούς τους όρους ποσού αμοιβής - όλα αυτά έγιναν μέρος του θρύλου του Ντράζεν Πέτροβιτς.[11][55][56] Μετά το παιχνίδι, για προσωπικούς λόγους, αποφάσισε να μην επιστρέψει στην Κροατία μαζί με τους συμπαίκτες του.
Ο Πέτροβιτς σκοτώθηκε ως επιβάτης σε αυτοκίνητο που ενεπλάκη σε δυστύχημα στη βρεγμένη άσφαλτο του Autobahn 9 στο Ντένκεντορφ (κοντά στην πόλη Ίνγκολστατ, στο γερμανικό κρατίδιο της Βαυαρίας), στις 17:20 περίπου στις 7 Ιουνίου του 1993. Σύμφωνα με την αναφορά της αστυνομίας, ένα διερχόμενο φορτηγό προσέκρουσε και εισχώρησε στην οδική διαχωριστική νησίδα με τον οδηγό να χάνει τον έλεγχο του οχήματος. Τελικά και να μπλόκαρε και τις τρεις λωρίδες κυκλοφορίας με κατεύθυνση το Μόναχο. Δευτερόλεπτα αργότερα, το ιδιωτικό αυτοκίνητο που μετέφερε τον κοιμισμένο Πέτροβιτς στη θέση του συνοδηγού, προσέκρουσε στο φορτηγό, σκοτώνοντας μόνον αυτόν και αφήνοντας την οδηγό - Κλάρα Ζάλαντζι, μοντέλο από τη Γερμανία - και μια Τούρκισσα μπασκετμπολίστρια, η οποία καθόταν στα πίσω καθίσματα, με σοβαρούς μόνο τραυματισμούς. Αργότερα διαπιστώθηκε ότι η ορατότητα του δρόμου ήταν πολύ κακή και ότι ο Πέτροβιτς δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας.[57]
Στατιστικά καριέρας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Περίοδος | Ομάδα | Αγώνες | Πόντοι μ.ο. |
|---|---|---|---|
| 1979–1980 | Σίμπενικ | 16 | 0,8 |
| 1980–1981 | Σίμπενικ | 20 | 2,0 |
| 1981–1982 | Σίμπενικ | 24 | 16,3 |
| 1982–1983 | Σίμπενικ | 31 | 24,5 |
| 1984–1985 | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ | 27 | 32,5 |
| 1985–1986 | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ | 30 | 41,4 |
| 1986–1987 | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ | 25 | 37,3 |
| 1987–1988 | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ | 24 | 35,8 |
| 1988–1989 | Ρεάλ Μαδρίτης | 36 | 28,5 |
| 1989–1990 | Μπλέιζερς (NBA) | 77 | 7,6 |
| 1990–1991 | Μπλέιζερς (ΝΒΑ) | 18 | 4,4 |
| 1990–1991 | Νετς (NBA) | 43 | 12,6 |
| 1991–1992 | Νετς (NBA) | 82 | 20,6 |
| 1992–1993 | Νετς (NBA) | 70 | 20,3 |
| Σύνολα | 523 | 20,3 |
Σημείωση: Τα στατιστικά στοιχεία στο NBA αφορούν την κανονική περίοδο - δεν συμπεριλαμβάνονται τα πλέι-οφ.
Τίτλοι και διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Διασυλλογικές διοργανώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Διοργάνωση | Διάκριση | Σύλλογος |
|---|---|---|---|
| 1982 | Κύπελλο Κόρατς | Φιναλίστ | Σίμπενικ |
| 1983 | Κύπελλο Κόρατς | Φιναλίστ | Σίμπενικ |
| 1985 | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα | Νικητής | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1985 | Γιουγκοσλαβικό Πρωτάθλημα | Νικητής | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1985 | Γιουγκοσλαβικό Κύπελλο | Νικητής | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1986 | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα | Νικητής | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1986 | Γιουγκοσλαβικό Πρωτάθλημα | Φιναλίστ | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1986 | Γιουγκοσλαβικό Κύπελλο | Νικητής | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1987 | Κύπελλο Κυπελλούχων | Νικητής | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1987 | Γιουγκοσλαβικό Πρωτάθλημα | Φιναλίστ | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1988 | Γιουγκοσλαβικό Κύπελλο | Νικητής | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1988 | Κύπελλο Κόρατς | Φιναλίστ | Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ |
| 1989 | Κύπελλο Ισπανίας (Copa del Rey) | Νικητής | Ρεάλ Μαδρίτης |
| 1989 | Ισπανικό Πρωτάθλημα (ACB Liga) | Φιναλίστ | Ρεάλ Μαδρίτης |
| 1989 | Κύπελλο Κυπελλούχων | Νικητής | Ρεάλ Μαδρίτης |
| 1990 | NBA | Φιναλίστ | Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς |
- Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Γιουγκοσλαβίας (4) : 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1987–88
- Περισσότεροι πόντοι από έναν παίκτη σε παιχνίδι πρωταθλήματος (112) - Γιουγκοσλαβικό Πρωτάθλημα
- Περισσότεροι πόντοι (42) από έναν παίκτη σε παιχνίδι σειράς τελικών - Ισπανικό Πρωτάθλημα
- Περισσότερα σουτ 3 πόντων από έναν παίκτη σε παιχνίδι τελικών (8) - Ισπανικό Πρωτάθλημα
- Πρώτος σκόρερ Κυπέλλου Κόρατς : 1987–88
- NBA 1992: καλύτερο ποσοστό ευστοχίας σε δίποντα από όλους τους γκαρντ
- NBA 1993: καλύτερο ποσοστό ευστοχίας σε δίποντα από όλους τους γκαρντ
- NBA: Παίκτης που επιχείρησε τα περισσότερα τρίποντα, χωρίς να χάσει κανένα σε παιχνίδι σειράς πλέι-οφ (2)
- NBA: καλύτερο ποσοστό ευστοχίας σε προσπάθειες τριών πόντων όλων των εποχών (3ος)
Εθνική ομάδα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Διοργάνωση | Διοργανωτής | Κατάταξη | Εθνική Ομάδα |
|---|---|---|---|---|
| 1980 | Βαλκανικό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών | Κωνσταντινούπολη, Τουρκία | 3ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1981 | Βαλκανικό Πρωτάθλημα για μαθητές | Θεσσαλονίκη, Ελλάδα | 1ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1982 | Βαλκανικό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών | Πάτρα, Ελλάδα | 1ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1982 | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών | Dimitrovgrad και Haskovo, Βουλγαρία | 2ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1983 | Πανεπιστημιάδα | Έντμοντον, Καναδάς | 2ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1984 | Βαλκανικό Πρωτάθλημα | Αθήνα, Ελλάδα | 2ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1984 | Ολυμπιακοί Αγώνες | Λος Άντζελες, Η.Π.Α. | 3ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1986 | Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης | Μαδρίτη, Ισπανία | 3ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1987 | Πανεπιστημιάδα | Ζάγκρεμπ, Γιουγκοσλαβία | 1ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1987 | Ευρωμπάσκετ | Αθήνα, Ελλάδα | 3ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1988 | Ολυμπιακοί Αγώνες | Σεούλ, Νότια Κορέα | 2ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1989 | Ευρωμπάσκετ | Ζάγκρεμπ, Γιουγκοσλαβία | 1ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1990 | Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης | Μπουένος Άιρες, Αργεντινή | 1ος | Γιουγκοσλαβία |
| 1992 | Ολυμπιακοί Αγώνες | Βαρκελώνη, Ισπανία | 2ος | Κροατία |
- Καλύτερος παίκτης Βαλκανικού Πρωταθλήματος Νέων Ανδρών, 1982
- MVP Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης, 1986
- MVP Ευρωμπάσκετ, 1989
Hall of Fame
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο τάφος του Ντράζεν Πέτροβιτς στο Mirogoj έγινε αμέσως "ιερό" για τους συμπατριώτες του. Το στάδιο της Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ μετονομάστηκε σε Drazen Petrovic Basketball Hall στις 4 Οκτωβρίου 1993 και η πόλη του Ζάγκρεμπ του αφιέρωσε μια πλατεία, δίνοντας της το όνομά του. Οι Νετς απέσυραν τη φανέλα με το νούμερο 3, την οποία ο παίκτης φορούσε, στις 11 Νοεμβρίου 1993.[58] Από το 1994, το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη (MVP) στο NBA έφερε το όνομα του. Στις 29 Απριλίου 1995, ανεγέρθη άγαλμα σε ανάμνηση της σπουδαιότητας αυτού του μεγάλου αθλητή μπροστά από το Ολυμπιακό Μουσείο της Λωζάνης, στην Ελβετία, καθιστώντας τον, έτσι, μόλις τον δεύτερο αθλητή που λαμβάνει τέτοια τιμή. Ο Πέτροβιτς έγινε μέλος του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 2002 και του FIBA Hall of Fame το 2007.[52][59] Στις 9 Ιουλίου του 2001, έχοντας κερδίσει στο τουρνουά τένις του Γουίμπλεντον, ο Κροάτης τενίστας Γκόραν Ιβανίσεβιτς αφιέρωσε τη νίκη του στον αδικοχαμένο φίλο και συμπατριώτη του, Ντράζεν Πέτροβιτς, και φόρεσε την εμφάνισή του με τους Νετς, ανάμεσα σε ένα πλήθος 100.000 ατόμων που πανηγύριζε το θρίαμβο του στο Σπλιτ. Το 2006, η 13η επέτειος από το θάνατο του Πέτροβιτς στιγματίστηκε από τα εγκαίνια του Μουσείου Drazen Petrovic στο Ζάγκρεμπ, ενός πραγματικού "ναού" αφιερωμένου στην προσωπικότητα και τα επιτεύγματά του, με δέκα χώρους εκθεμάτων πολυτροπικού περιεχομένου, τα οποία αποτυπώνουν ολόκληρη την καριέρα του σπουδαίου αθλητή.
Μουσείο Ντράζεν Πέτροβιτς
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το μουσείο έχει γίνει στη μνήμη του Ντράζεν Πέτροβιτς, και αποτελεί μια συλλογική προσπάθεια με ηγέτη το Ίδρυμα Drazen Petrovic σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Κροατίας, την Πόλη του Ζάγκρεμπ και το Κροατικό Μουσείο Αθλητισμού. Το μουσείο ξεκίνησε ως ιδέα των γονιών του Πέτροβιτς, Biserka and Jole Petrovic, που ενισχύθηκε από τη συνεισφορά γνωστών Κροατών αρχιτεκτόνων. Όλα τα αντικείμενα που εκτίθενται στο μουσείο έχουν συλλεχθεί και κατηγοριοποιηθεί από το Κροατικό Μουσείο Αθλητισμού. Την οργάνωση και λειτουργία του μουσείου έχει εξ ολοκλήρου το «Ίδρυμα Ντράζεν Πέτροβιτς», στο οποίο ηγείται η οικογένεια του Ντράζεν. Για την ίδρυση και λειτουργία του μουσείου αυτού, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές γενναιόδωρες συνεισφορές από αντιπροσώπους της κροατικής κυβέρνησης, της πόλης του Ζάγκρεμπ, γνωστούς συναθλητές του, αλλά και από πολλές επιχειρήσεις και ανώνυμους πολίτες.
Τα επίσημα εγκαίνια του μουσείου πραγματοποιήθηκαν στις 7 Ιουνίου 2006, ενώ επίσημα η λειτουργία του μουσείου ξεκίνησε στα τέλη Δεκεμβρίου του 2006. Η πλατεία μπροστά στην οποία λειτουργεί το «Μουσείο Ντράζεν Πέτροβιτς» έχει μετονομαστεί σε «Πλατεία Ντράζεν Πέτροβιτς» προς τιμήν του Κροάτη παίκτη. Στις 22/12/2006 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του Πέτροβιτς, μπροστά από το ομώνυμο μουσείο. Ο Σλοβένος θαυμαστής του Πέτροβιτς και φίλος της οικογένειας του, Μatjaz Βeznik, που παραβρέθηκε στα εγκαίνια, παραχώρησε τις παρακάτω φωτογραφίες από την αποκάλυψη του αγάλματος, καθώς και από το εσωτερικό του μουσείου:
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Best European Basketball Players of All Time». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2021.
- ↑ «Is Giannis Antetokounmpo the best European basketball player of all time?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2026.
- ↑ «"I'm just happy that Europe has so many great players now" – Dirk Nowitzki on being considered the greatest European player ever». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2026.
- ↑ «28th anniversary of Dražen Petrović's death marked in Croatia». Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2021.
- ↑ «FIBA's 50 Greatest Players». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2021.
- 1 2 3 4 5 «Drazen Petrovic, an unfinished symphony». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2026.
- 1 2 3 «Petrovic homage opens Cibona's season». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
- 1 2 3 4 «Ντράζεν Πέτροβιτς: Η Ευρωλίγκα θυμήθηκε τον αξεπέραστο "Μότσαρτ"!». Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
- 1 2 3 «Ντράζεν Πέτροβιτς: Η μέρα που έφυγε ο «Μότσαρτ»». Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
- ↑ «Year by year EuroLeague Champions». Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2021.
- 1 2 «Ντράζεν Πέτροβιτς: Όταν ο «Μότσαρτ» του Μπάσκετ σίγησε για πάντα λίγο πριν υπογράψει στον Παναθηναϊκό». Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
- ↑ «EuroLeague Final 1986: With the disqualifying Sabonis la Cibona wins its second title». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2021.
- ↑ ««Клоун и эгоист». Петрович и Сабонис ненавидели друг друга, встреча в финале закончилась дракой». Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2021.
- ↑ «Cibona je oba svoja naslova prvaka Europe osvojila na današnji dan, a danas je klub na aparatima». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2021.
- ↑ «THE LATE GREAT DRAZEN PETROVIC ONCE scored 112 points in a single game». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2021.
- ↑ «La "guerra dei canestri" di 35 anni fa tra Dražen Petrović e Zdenko Babić». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2026.
- ↑ «Σήκω Γκάλη να τον δεις!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2026.
- ↑ «Zdenko Babić i dan kada je Zadar ispisao povijest – 144 poena za vječnost». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2026.
- ↑ «Babic consigue 144 puntos en un partido de baloncesto y supera el récord del también yugoslayo Drazen Petrovic». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2026.
- ↑ «Na današnji dan: Ispravljamo povijesnu laž o rekordu Zdenka Babića i njegova 144 poena». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2021.
- ↑ «Το θρυλικό ρεκόρ του Ερμάν Κουντέρ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2021.
- ↑ «Basketball Players who have scored 100 Points in one game». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2026.
- ↑ «Η ιστορική αναδρομή του Χρίστου Στυλιανίδη». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2026.
- ↑ «Statistics from Drazen Petrovic in Former YUBA League». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2021.
- 1 2 «Ντράζεν Πέτροβιτς : Ο αλησμόνητος ευρωπαϊκός τελικός με την υπέρτατη ραψωδία του «Μότσαρτ» στο ΣΕΦ». Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2022.
- 1 2 «Τα 40 κορυφαία ματς στην ιστορία του μπάσκετ». Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2021.
- ↑ «14/3/1989: Οι 62 πόντοι του Ντράζεν Πέτροβιτς στο ΣΕΦ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2026.
- ↑ «VIDEO: Οι 62 πόντοι του Ντράζεν στο ΣΕΦ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2021.
- ↑ «Ντράζεν Πέτροβιτς Vs Όσκαρ Σμιντ: Η μυθική «ραψωδία» στον ιστορικό τελικό του ΣΕΦ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2022.
- ↑ «Drazen Petrovic International Stats». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.
- ↑ «The story of Drazen Petrovic». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021.
- ↑ «FIBA : 1984 Olympic Games : Tournament for Men - Drazen Petrovic». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2020.
- ↑ «ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΙΣΗ: ΕΝΑ ΑΘΛΗΜΑ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
- ↑ «FIBA : EUROPEAN CHAMPIONSHIP FOR MEN - Drazen Petrovic». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2020.
- ↑ «Το χρονικό των Μουντομπάσκετ». Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
- ↑ «Ντράζεν Πέτροβιτς: Όταν γεννήθηκε ο "Μότσαρτ" του μπάσκετ». Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
- ↑ «FIBA : WORLD CHAMPIONSHIP FOR MEN : Most Valuable Player». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2021.
- ↑ «FIBA : All-Time Medalists». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2022.
- 1 2 «Ντράζεν Πέτροβιτς: Ωδή στον Μότσαρτ του παγκοσμίου μπάσκετ». Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
- 1 2 «11 things you may not know about Drazen Petrovic». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2026.
- ↑ «FIBA : 1988 Olympic Games : Tournament for Men - SOVIET UNION vs YUGOSLAVIA». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2020.
- ↑ «Eurobasket - European Basketball Championships». Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
- ↑ «Drazen Petrovic avrebbe 50 anni». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2021.
- ↑ «1990 Basketball World Cup». Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
- ↑ «Όταν η Dream Team κατέκτησε το χρυσό στη Βαρκελώνη». Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2021.
- ↑ «Top Moments: Dream Team takes world by storm in 1992». Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2021.
- 1 2 «EXCLUSIVE FOOTAGE Drazen Petrovic plays the point guard position for the Trail Blazers». Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
- ↑ «Dražen Petrović 1989-90 Game Log». Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
- ↑ «Dražen Petrović 1990-91 Game Log». Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
- ↑ «Dražen Petrović 1991-92 Game Log». Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
- ↑ «Dražen Petrović 1992-93 Game Log». Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
- 1 2 «Drazen Petrovic : career stats». Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
- ↑ Πόσο σίγουρο ότι ο Ντράζεν θα υπέγραφε στον Παναθηναϊκό πριν το μοιραίο; - sport-fm.gr
- ↑ «Σπάνιο video: Τα τελευταία καλάθια του Ντράζεν Πέτροβιτς». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2021.
- ↑ «Ντράζεν Πέτροβιτς: 28 χρόνια χωρίς τον "Μότσαρτ" του παγκόσμιου μπάσκετ». Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
- ↑ «Ντράζεν Πέτροβιτς: Η ζωή μετά τον θάνατο του». Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2026.
- ↑ «7 Ιουνίου 1993: Η ημέρα που ο «Μότσαρτ» του μπάσκετ Ντράζεν Πέτροβιτς πέρασε στην αιωνιότητα- ΦΩΤΟ- ΒΙΝΤΕΟ». Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2021.
- ↑ «On this Day in History: Drazen Petrovic's Jersey Retired». Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2021.
- ↑ «NBA Power Rankings: Dirk Nowitzki and 25 Best European Players in NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2022.
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Todd Spehr: Drazen: The Remarkable Life and Legacy of the Mozart of Basketball ISBN 978-1502999559
- Juan Francisco Escudero Sánchez: Drazen Petrovic. La leyenda del indomable (Ediciones, 2018) ISBN 978-8415448341
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ντράζεν Πέτροβιτς στη FIBA (Αγγλικά)
- Ντράζεν Πέτροβιτς στη FIBA (Αγγλικά)
- Ντράζεν Πέτροβιτς στο NBA (Αγγλικά)
- Μουσείο Ντράζεν Πέτροβιτς Αρχειοθετήθηκε 2021-03-25 στο Wayback Machine.
- Hall of Fame (USA) (Αγγλικά)
- Σελίδα προς τιμήν του Πέτροβιτς
- Προς τιμήν του Ντράζεν Πέτροβιτς (Αγγλικά)
- Σούτινγκ γκαρντ
- Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές
- Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας
- Κροάτες καλαθοσφαιριστές
- Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
- Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
- Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
- Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς
- Καλαθοσφαιριστές Νιου Τζέρσεϊ Νετς
- Καλαθοσφαιριστές κροατικών συλλόγων
- Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
- Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
- Καλαθοσφαιριστές του NBA
- Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ
- Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1985
- Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987
- Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989
- Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986
- Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990
- Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA
- Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA
- Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984
- Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988
- Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
- Γιουγκοσλάβοι Ολυμπιονίκες
- Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης
- Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
- Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος



