Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γραμμική αναδρομική ακολουθία πρώτης τάξης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Στα μαθηματικά, η γραμμική αναδρομική ακολουθία πρώτης τάξης είναι η ακολουθία η οποία ικανοποιεί την αναδρομική σχέση[1][2][3]

, για κάθε ,

η οποία λέγεται γραμμική αναδρομική εξίσωση πρώτης τάξης με σταθερούς συντελεστές.[Σημείωση 1]

Ειδικές περιπτώσεις αυτής της εξίσωσης είναι η αριθμητική πρόοδος για και η γεωμετρική πρόοδος για .

Ισοδύναμα, ο γενικός τύπος για τον -οστό όρο δίνεται από

, αν

και

, αν .

Ισοδυναμία ορισμών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενικός σε αναδρομικό τύπο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναδρομικός σε γενικό τύπο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για το άθροισμα , έχουμε ότι

αν

και

αν .

Στο πρόβλημα του πύργου του Ανόι, σκοπός είναι να μετακινηθούν κάποιοι δίσκοι από την πρώτη στήλη στην τελευταία (χρησιμοποιώντας μία στήλη ως ενδιάμεση), με τον περιορισμό ότι σε κάθε βήμα οι μεγαλύτεροι δίσκοι πρέπει να βρίσκονται κάτω από τους μικρότερους, και να χρησιμοποιηθούν τα ελάχιστα βήματα.

Παρακάτω δίνονται τα βέλτιστα βήματα για :

Αν είναι το βέλτιστο πλήθος βημάτων για να μετακινηθούν δίσκοι από την πρώτη στήλη στην τελευταία, τότε

(βήματα για τους δίσκους από την )
+ (μετακίνηση του μεγάλου δίσκου στην )
+ (βήματα για τους δίσκους από την )

Δηλαδή,

,

καθώς και

.

Επομένως το βέλτιστο πλήθος των κινήσεων είναι μία γραμμική αναδρομική ακολουθία με και . Άρα ο γενικός τύπος δίνει

.
Αλυσίδα Μαρκόφ με δύο καταστάσεις

Έστω μία αλυσίδα Μάρκοφ με δύο καταστάσεις και , και η πιθανότητα να μετακινηθούμε από το και η πιθανότητα να μετακινηθούμε από το . Αν η πιθανότητα να είμαστε στο μετά από βήματα (και να είμαστε στο ), τότε έχουμε ότι

(ήμασταν στο και μείναμε στο ) + (ήμασταν στο και πήγαμε στο )

που ορίζει μία γραμμική αναδρομική ακολουθία πρώτης τάξης. Επομένως, αν , ο -οστός όρος είναι

.

Από αυτόν τον τύπο, παίρνοντας το όριο καθώς προκύπτει και η αναλοίωτη κατανομή της αλυσίδας

.
  1. Σταθεροί με την έννοια ότι είναι ανεξάρτητοι του .
  1. Ronald Graham· Donald Knuth· Oren Patashnik (1989). Concrete Mathematics: A Foundation for Computer Science. Addison–Wesley. ISBN 0-201-55802-5.
  2. Eric Lehman· F. Thomson Leighton· Albert R. Meyer. «22.3 Linear Recurrences». Mathematics for Computer Science (PDF).
  3. Δημήτριος Φωτάκης· Παύλος Σπυράκης (2001). Αλγόριθμοι και Πολυπλοκότητα (PDF). Πάτρα.