Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αιγαίον ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αιγαίον ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)
Α/Τ Αιγαίον, D-03
Πληροφορίες
Τύπος και κλάσηγερμ. Rhein (401)
Παραγγελία1
ΝαυπηγείοElsfletherwerk της Δυτικής Γερμανίας
Έναρξη ναυπήγησης1961
Ένταξη σε υπηρεσία6 Ιουνίου 1976
Παροπλισμός1991
Γενικά χαρακτηριστικά
Εκτόπισμα2.370-2.540 τ.[1][2]
Μήκος98,6 μ.[2]
Πλάτος11,8 μ.[2]
Βύθισμα3,8[1]/ 4,2[2] μ.
Πρόωση6 Ντιζελοκινητήρες MTU με 2 προπέλες[2]
Ταχύτητα21 κ.[2]
Αυτονομία3.730 ν.μ. με ταχύτητα 19 κ.,
6.960 ν.μ. με ταχύτητα 14 κ.[2]
Πλήρωμα110 + 90[1] /164 + ~80[2]
Οπλισμός2 πυροβόλα των 100 χλστ.[1]
4 πυροβόλα των 40 χλστ.[1]

Το Αιγαίον, D-03 / Α-215 (πρώην Weser A-62), τύπου Rhein (γερμ. για: "Ρήνος")[3] ήταν αντιτορπιλικό συνοδείας - υποστηρίξεως(en) που ναυπηγήθηκε μεταξύ 1961 – 1962 στα Ναυπηγεία Elsflether(de) ("Ελσφλέθερ") στην κωμόπολη Elsfleth της τότε Δυτικής Γερμανίας.[1] Έχει εκτόπισμα 2.540 τόνων και διαστάσεις 98,6 × 11,8 × 4.2 μ. Επανδρωνόταν από πλήρωμα 164 και διέθετε επιπλέον χώρο για περίπου 80 άτομα.[2] Τέθηκε σε υπηρεσία με το Γερμανικό Ναυτικό τον Ιούλιο του 1962, ενώ παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1976.[4][5][6]

Σε γερμανική υπηρεσία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κλάση/τύπος Rhein δημιουργήθηκε με στόχο την στελέχωση των μοιρών ναρκοθηρευτικών, ταχύπλοων και υποβρυχίων του Ναυτικού της Δυτικής Γερμανίας.[1][6]

Το Weser παραγγέλθηκε το 1960,[7] τέθηκε σε υπηρεσία για πρώτη φορά με το Πολεμικό Ναυτικό της Δυτικής Γερμανίας στις 14 Ιουλίου του 1962[4], ως πλοίο συνοδείας - υποστηρίξεως εκπαιδευτικών πλοίων. Στα τέλη Μαίου[4] – αρχές Ιουλίου του 1968, το Weser, τέθηκε εκτός υπηρεσίας και μπήκε σε εφεδρεία.[1]

Σε ελληνική υπηρεσία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 6 Ιουνίου 1976 (ή 1975;[7]), το πλοίο παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από τη Γερμανία, στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Παρελήφθη από τον Ανπχο. Ι. Φωκά την ίδια μέρα, και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 14 Αυγούστου του 1976.[2]Ανήκε στη δύναμη Διοικήσεως Αντιτορπιλικών και ήταν η έδρα του επιτελείου της Διοίκησης Αντιτορπιλικών μέχρι και αφότου παροπλίσθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1991.[2]

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Blackman, Raymond V. B. (1 Ιανουαρίου 1972). «Germany (Federal Republic): Escort and Support Ships - 13. "Rhein" Class». Jane's fighting ships 1972-73. Jane's Fighting Ships (στα Αγγλικά). Νέα Υόρκη: McGraw-Hill. σελ. 128. ISBN 9780070321618. OCLC: 1150093405. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2025.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 «Αντιτορπιλικά τύπου "RHEIN": ΑΓΑΙΟΝ D-03 (1976-1991)». Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2025.
  3. Karr, Hans (2015). «"Rhein"-Klasse». Deutsche Marine: Die Schiffe der Bundesmarine 1956 - 1990. Typenkompass (στα Γερμανικά) (1η έκδοση). Στουτγκάρδη, Γερμανία: Motorbuch Verlag (www.motorbuch.de). σελ. 75. ISBN 978-3-613-03773-1.
  4. 1 2 3 «Tender Klasse 401 ("Rhein")» [Βοηθητικό πλοίο κλάσης 401 («Ρήνος»)]. www.foerderverein-museums-schnellboot.de (στα Γερμανικά). Förderverein Museums-Schnellboot e.V. [Σύλλογος Υποστήριξης Μουσείου Ταχυπλόων ε.σ.]. Tender "Weser", Besonderheiten. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2025.
  5. Koop, Gerhard· Breyer, Siegfried (1996). Die Schiffe, Fahrzeuge und Flugzeuge der deutschen Marine von 1956 bis heute (στα Γερμανικά). Bonn: Bernard und Graefe. σελ. 315. ISBN 978-3-7637-5950-7.
  6. 1 2 Strohbusch, Erwin (1977). «[Γερμανικό Ναυτικό: Ναυπηγική Πολεμικών Πλοίων από το 1848]» (στα γερμανικά) (PDF). Deutsche Marine: Kriegsschiffbau seit 1848. Führer des Deutschen Schiffahrtsmuseums [Οδηγός του Γερμανικού Μουσείου Ναυσιπλοΐας]. Μπρεμερχάφεν, Γερμανία: Ίδρυμα Γερμανικού Μουσείου Ναυσιπλοΐας, σελ. 82. 5.77.10.000.
  7. 1 2 Moore, John (1977). Jane's fighting ships, 1976-1977 (στα Αγγλικά). Λονδίνο, Αγγλία: Jane's. σελίδες 182, 192, 215. ISBN 9780531032619. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]